Η διαφθορά & τα αιμοβόρα ένστικτα πλουσίων και φτωχών...

Δεν ξέρω τι άραγε έχει πάθει ο κόσμος σήμερα, είναι ένα είδος αμνησίας; Ζει σε κάποιο ροζ συννεφάκι και έχει πρόβλημα επαφής με την πραγματικότητα και γι’ αυτό επικαλείται την Ηθική και τη Δημοκρατία; Όλοι αυτοί που μας βομβαρδίζουν με τις ηθικολογίες τους και έχουν φρικάρει με αυτά που αποκαλύπτονται από τα Panama Papers, ζούνε στον πλανήτη γη η σε κάποιον άλλο πλανήτη;

Παίζουν αυθαίρετα και χειραγωγούν νούμερα και στατιστικά στοιχεία με σκοπό να μας εντυπωσιάσουν; Όπως το να μας λένε ότι 1% των ανθρώπων έχει περισσότερο πλούτο από το υπόλοιπο 99%; Που ξέρουν πόσο έχει το 1%; Σας πληροφορώ ότι δεν το ξέρουν, το υποθέτουν.

Που ξέρει τι έχει το 99%; Πάλι αυθαίρετα εξομοιώνει τον μέσο Εγγλέζο με τον μέσο Ζαμπιανό ή τον Βόρειο Κορεάτη, κάνοντας μία απλουστευτική διαίρεση πληθυσμού με υποτιθέμενο πλούτο.

Πριν λίγες μέρες λόγω των Panama Papers βγήκε στη φόρα ότι η γνωστή οικογένεια Γουλανδρή έχει στην κατοχή της μία συλλογή πινάκων που υπερβαίνει σε αξία τα 3,5 δις δολάρια. Ποιος θα το φανταζόταν; Κανείς. Τί αποδεικνύει αυτό; Ότι αυτοί που μας λένε πόσα λεφτά έχει το 1% δεν ξέρουν την τύφλα τους.

Αλλά ας φύγουμε από τα νούμερα και τα ποσοστά και ας πάμε στην ουσία, δηλαδή τις οικονομικές ανισότητες. Τί μας λένε με όλα αυτά τα στοιχεία; Κάτι καινούργιο; Κάτι που δεν ξέραμε; Έτσι ήταν πάντα ο κόσμος και έτσι θα παραμείνει φίλοι μου, γιατί αυτοί είμαστε, εγωιστές, άρπαγες, εαυτούληδες και πάει λέγοντας.

Απλά, από τα μέσα του 20ου αιώνα αποκτήσαμε ένα λούστρο ανθρωπισμού και καθωσπρεπισμού που δεν αφορά μόνο την παγκόσμια άρχουσα τάξη και την πνευματική ελίτ, αλλά μεγάλα πληθυσμιακά στρώματα. Κάτω όμως από αυτό το λούστρο του δήθεν πολιτισμού και της φιλανθρώπου ιδεολογίας φοράμε πάντα την προβιά του πρωτόγονου κτήνους που αυτό είμαστε στην πραγματικότητα.

Για να τελειώνουμε με τις δήθεν ηθικολογίες κύριοι και κυρίες, δεν έχουμε παρά να κοιτάξουμε ποιοι είναι α) οι «ευγενείς/αριστοκράτες» της Υφηλίου, οι ιδρυτές των «γαλαζοαίματων οικογενειών» είναι όλοι πρώην εγκληματίες, β) οι ισχυροί και πλούσιοι, με εξαίρεση τους ιδρυτές των κολοσσών νέων τεχνολογιών (δεν θα τους χαρακτήριζα και αυτούς απαραίτητα ως ανθρώπους-πρότυπα βέβαια) είναι και αυτοί πρώην ή εν δυνάμει εγκληματίες,γ) οι πολιτικοί ανά τον κόσμο είναι στην πλειοψηφία τους πνευματικά τέκνα του Καλιγούλα και του Νέρωνα, του Χίτλερ, του Στάλιν, του Μάο, του Πολ Πότ και των Κιμ…

Η ηθική που επικαλούνται, όσοι την επικαλούνται, είναι ένα ανθρώπινο δημιούργημα σαν τους παραμορφωτικούς καθρέφτες που μας δείχνουν πιο λεπτούς και πιο ωραίους απ’ ότι είμαστε, γιατί τρομάζουμε με την πραγματική μας εικόνα. Αλλά ας πάμε και στο διά ταύτα.

Γι’ αυτούς λοιπόν, ο μέγας ένοχος είναι ο Πλούτος και οι κατέχοντες αυτόν. Να είστε σίγουροι φίλοι μου ότι όλοι αυτοί που κάνουν ηθικολογική κριτική στους έχοντες και κατέχοντες, αν τους έπεφτε μια κληρονομιά μερικών εκατομμυρίων ευρώ, το πρώτο που θα έκαναν θα ήταν να ιδρύσουν τη δική τους offshore για να τα κρύψουν σε κάποιον φορολογικό παράδεισο.

Αλλά ας δούμε γιατί οι πλούσιοι (μιλάμε για τους πραγματικούς πλούσιους και όχι για τα τσόλια που το παίζουν δήθεν στη Μύκονο) νιώθουν την ανάγκη να κρύβουν τον πλούτο τους (γιατί τον πλούτο τον προβάλουν μόνο κάτι γελοίοι νεόπλουτοι).

Πρώτη απάντηση, γιατί έτσι γουστάρουν και δεν μας πέφτει λόγος… δεύτερη απάντηση, γιατί φοβούνται το κακό μάτι… τρίτη και καλύτερη απάντηση, για να μην καρφώνονται (στοχοποιούνται). Στα γκλάμουρ έντυπα και εκπομπές παρουσιάζουν τους διάσημους τριγυρισμένους από μπράβους (και οι ηλίθιοι από κάτω ζηλεύουν).

Σκέφτηκε ποτέ κανείς τον λόγο; Σκέφτηκε κανείς πώς είναι η ζωή όπου δεν μπορείς να πας ούτε στην τουαλέτα χωρίς μπράβους από το φόβο ότι θα σε απαγάγουν, ότι δεν μπορείς να πας πουθενά, ούτε στο περίπτερο για τσιγάρα χωρίς συνοδεία;

Να είστε σίγουροι, ότι αν μπορούσε να αποκαλυφτεί ο πλούτος των πραγματικών πλουσίων, το Forbes (που δεν είναι ό,τι καλύτερο, μάλλον χειρότερα θα το χαρακτήριζα από το πρώην ΚΛΙΚ), θα έκλεινε την επομένη μέρα. Μη γελάτε καθόλου…

Κυρίες και Κύριοι, οι επικριτές του πλούτου δεν σας λένε ποτέ ότι ο πλούτος παράγει πλούτο και από αυτόν το παραγόμενο πλούτο ζει η πλειοψηφία των εργαζομένων ανά τον κόσμο, διότι αυτό είναι νόμος της φύσης. Οι παλιοί Εβραίοι τραπεζίτες έλεγαν για τα λεφτά των μεγαλοκαταθετών τους, «ας μη βγάζουμε ορατά κέρδη από τα λεφτά τους γιατί και η σκόνη που αφήνουν τα λεφτά τους μας φτάνει».

Ποιος συνειδητοποιεί ότι όλος αυτός ο πλούτος δεν είναι κριμένος στα σεντούκια αλλά ότι δουλεύει; Κι ότι εκατοντάδες εκατομμυρίων ανθρώπων ζουν άμεσα η έμμεσα από αυτή τη διαδικασία; Επομένως υπάρχει σημαντικό όφελος για την κοινωνία έστω κι αν υποθέσουμε ότι αυτό γίνεται παρά την θέληση των πλουσίων.

Ας πιάσουμε τώρα τα συγκριτικά στοιχεία με το περίφημο 1% και 99%. Ένας λογικός και μη κομπλεξικός άνθρωπος που ανήκει στο 99%, εφόσον ο ίδιος και η οικογένεια του μπορούν να έχουν μία ευπρεπή ζωή, μετά συγχωρήσεως… χέστηκε για το πόσα λεφτά έχει ο κάθε Λάτσης, ο Τραμπ ή ο συγχωρεμένος ο Ωνάσης.

Επομένως, αυτό που έχει σημασία είναι πόσο πλούτο διαθέτει το 99% και όχι το 1%. Αν δούμε λοιπόν πόσο πλούτο είχε το 99% του παγκόσμιου πληθυσμού πριν από 50 χρόνια και πόσο έχει σήμερα, θα σοκαριστούμε, η βελτίωση είναι απίστευτη. Ασφαλώς και υπάρχει ακόμη τρομερή ανέχεια. Σε πολλές περιοχές που ο κόσμος δεν έχει πόσιμο νερό, ηλεκτρικό, περίθαλψη ή παιδεία. Τραγικό; Για άλλους ναι, για άλλους όχι.

Στην πραγματικότητα, η πλειοψηφία δεν δίνει δεκάρα, θα κοιτάξει κάποιες τραγικές φωτογραφίες, θα κουνήσει το κεφάλι, θα αναφωνήσει «τσ τσ τσ, τι λες ρε παιδί μου, πολύ δυστυχία» και θα ψάξει να δει από τι πέθανε ο Prince και αν υπάρχει κανένα καινούργιο κουτσομπολιό για τον Ρέμο.

Ποιος φταίει;, ΟΛΟΙ ΜΑΣ και όχι μόνο οι πλούσιοι. Γιατί; Διότι έτσι είμαστε. Η φύσις του ανθρώπου γαρ… Σίγουρα υπάρχουν μεγάλες ευθύνες των πολυεθνικών εταιρειών και των μάνατζέρ τους που εκμεταλλεύονται τις πρώτες ύλες αυτών των χωρών.

Είναι αλήθεια ότι οι άνθρωποι αυτοί για να δουν μία αύξηση της τιμής της εταιρίας τους στο ταμπλό του χρηματιστηρίου είναι ικανοί να σκοτώσουν και τη μάνα τους, αλλά δεν είναι αυτοί οι κύριοι υπεύθυνοι του προβλήματος στις χώρες του τρίτου κόσμου.

Κυρίως υπεύθυνες είναι οι διεφθαρμένες πολιτικές και θρησκευτικές ηγεσίες αυτών των χωρών. Η διαφθορά σε αυτές τις χώρες είναι ίση με την διαφθορά του μεσαίωνα στην Ευρώπη, της πιο σκοτεινής περιόδου της Ιστορίας μας.

Δυστυχώς κάτω από τα φανταχτερά μας ρούχα, τις αστραφτερές μεγαλουπόλεις μας και τα αξεσουάρ πολυτελείας, διατηρούμε αναλλοίωτα τα πιο βάρβαρα και αιμοβόρα ένστικτά μας. Ο πλούτος από μόνος του δεν είναι διεφθαρμένος, αλλά γεννά διαφθορά.

Γιατί κάποιος που έχει 10 εκατομμύρια ευρώ παλεύει να τα κάνει 100; Πόσο θα βελτιώσουν την ζωή του; Ελάχιστα ή καθόλου. Γιατί λοιπόν το κάνει; Για την ΔΥΝΑΜΗ. Το χρήμα είναι εξίσου ισχυρό όσο και ένας στρατός και αυτοί που κυνηγάνε το χρήμα, από ένα σημείο και πέρα δεν κυνηγάνε πια το χρήμα αλλά τη δύναμη που δίνει το χρήμα.

Τώρα στο ερώτημα αν το νόμιμο είναι και ηθικό, η απάντηση είναι ΝΑΙ… οι νόμοι και η νομολογία δεν είναι απλά συναλλακτικοί κανόνες αλλά είναι η τρέχουσα κοινωνική ηθική κωδικοποιημένη σε νόμους. Επομένως ότι είναι νόμιμο είναι και ηθικό, αφού μόνοι μας το επιλέξαμε και μόνοι μας το αναγορεύσαμε έτσι…

Μας λένε τώρα ότι ετοιμάζουν νόμους και μαύρες λίστες για το αφορολόγητο χρήμα. Ας γελάσω δυνατά… δεν ξέρω αν υπάρχουν πράγματι τόσοι αφελείς στον Δυτικό κόσμο σήμερα (μάλλον θα υπάρχουν, αφού οι Έλληνες ψήφισαν μαζικά κάποιον που τους είπε τα απίστευτα… ψεύδη που δεν θα πίστευε ούτε τριών ετών παιδί). Να είστε όμως σίγουροι, ότι οι νόμοι αυτοί, θα έχουν παράθυρα, ώστε το «σύστημα» να μείνει ανέπαφο.