Αν θες καταπολέμηση ναρκωτικών, τότε χτύπα το κέρδος…

Έπεσε το μάτι μου σε μία συνέντευξη του πρώην Διευθυντή του ΚΕΘΕΑ κ. Χ. Πουλόπουλου για τα ναρκωτικά.* Οι απαντήσεις του στην πλειοψηφία τους επιστημονικές και ακριβείς, γι’ αυτό και ευχαριστώ πολύ τον κ. Πουλόπουλο για την ενημέρωση. Έχω όμως μία ένσταση και μία παρατήρηση.

Γράφει ο Γιώργος Αναγνωστόπουλος

1) Η ένσταση αφορά το αναφαίρετο δικαίωμα της ελεύθερης επιλογής μου, του τι κάνω με τον εαυτό μου και την ηλίθια νοοτροπία που πηγάζει από το γερμανικό δίκαιο του κράτους πατέρα-προστάτη, που υποτίθεται με βάζει φυλακή για να με προστατέψει από τον εαυτό μου.

2) Η παρατήρηση αφορά την διακίνηση των ναρκωτικών γενικώς η οποία αντιμετωπίζεται διεθνώς με μία στενοκεφαλιά που καταντάει ύποπτη.

Τα ναρκωτικά είναι ένα εμπόρευμα που υπακούει όπως κάθε άλλο εμπόρευμα στους κανόνες της αγοράς, δηλαδή προσφοράς-ζήτησης.

Αν θέλεις να σκοτώσεις το εμπόριο ναρκωτικών που είναι και το μεγάλο πρόβλημα, δεν έχεις παρά να σκοτώσεις το κέρδος. Μου είναι αδύνατον να σκεφτώ ότι κάτι τόσο απλό που διδάσκεται σε πρωτοετείς φοιτητές των οικονομικών σχολών δεν το έχει σκεφτεί κανείς, ή το ξέρουν και επιλέγουν να μην του δίνουν σημασία.

Το παγκόσμιο εμπόριο ναρκωτικών αυξάνει κάθε χρόνο και ως ποσότητα και ως τζίρος. Συμπερασματικά λοιπόν, όλοι οι νόμοι εναντίον των ναρκωτικών παγκοσμίως, σκόπιμα ή όχι, συντελούν στην άνθηση του εμπορίου ναρκωτικών μιας και το μόνο που επιτυγχάνουν είναι την αύξηση του κέρδους των εμπόρων ναρκωτικών.

Αν λοιπόν οι υπεύθυνοι για το πρόβλημα θέλουν όντως να βρουν τη λύση, δεν έχουν παρά να πάψουν να ακούνε τι λέει ο κάθε άσχετος όπως π.χ. οι δικηγόροι-βουλευτές (φαντάζεστε πόσο εισόδημα θα χάσουν αν λυνόταν το πρόβλημα;) η εκκλησία, η γιαγιά μου ή εγώ κ.λπ. και ας αντιμετωπίσουν το πρόβλημα με ορθολογισμό και όρους αγοράς. Έτσι, είμαι σίγουρος ότι θα βρουν τη λύση.