Ο Ελληνοαμερικανός που δεν του άρεσαν τα παχιά λόγια…

Είναι από τους Έλληνες της Διασποράς που πονάει την Ελλάδα και την Κύπρο όσο λίγοι. Όσοι τον έχουμε ζήσει τις τελευταίες δεκαετίες έχουμε διαπιστώσει ότι οι προθέσεις του είναι αγνές, η προσφορά του πραγματική, οι ιδέες και οι προτάσεις του ρεαλιστικές. Ανταποκρίνεται πάντα στις προσκλήσεις για συγκέντρωση χρημάτων, χωρίς να επιδιώκει ανταλλάγματα και προβολή. Θέλει μόνο να δει την Ελλάδα να στέκεται και πάλι στα πόδια της και την Κύπρο ενωμένη.

Του Αθανάσιου Έλλις

Από τη δεκαετία του ’90 τον θυμάμαι πάντα στην πρώτη γραμμή κάθε πρωτοβουλίας που αφορούσε τα εθνικά θέματα. Από τις εκδηλώσεις για την οικονομική ενίσχυση υποψηφίων κυβερνητών, γερουσιαστών και βουλευτών, στο στέκι του Ελληνισμού στην Αστόρια, την ταβέρνα «Βράκα», μέχρι τις συναντήσεις με προέδρους στον Λευκό Οίκο και νομοθέτες στο Κογκρέσο.

Παρά τη συμμετοχή του σε πολλές οργανώσεις, ο Νίκος Μούγιαρης είναι απογοητευμένος από την αδυναμία της ελληνοαμερικανικής κοινότητας «να αλλάξει σελίδα» και να αξιοποιήσει την οικονομική της ισχύ (δεύτερη πιο πλούσια κοινότητα στην Αμερική), αλλά και την πνευματική (πρώτη σε μόρφωση) και να βοηθήσει πραγματικά την Ελλάδα και την Κύπρο στο γεωπολιτικό πεδίο και στο οικονομικό.

Με σκοπό να αλλάξει αυτά τα δεδομένα ίδρυσε πριν από μερικά χρόνια το Hellenic American Leadership Council, που έχει δημιουργήσει προσβάσεις στα κέντρα αποφάσεων της Ουάσιγκτον, αντλώντας διδάγματα από την επιτυχή εμπειρία της εβραϊκής κοινότητας με την οποία, άλλωστε, ο ίδιος έχει στενές επαφές εδώ και δεκαετίες προωθώντας και τη συνεργασία του Ισραήλ με την Ελλάδα και την Κύπρο.