Τουρκία: Οξύτητα και σύνδρομο καταδίωξης προς την Αθήνα…

Σε προσπάθεια να διαβιβάσει το μήνυμα στην Αθήνα ότι η τουρκική πολιτική και οι διεκδικήσεις της δεν επηρεάζονται ούτε κατά κεραία από τα γεγονότα στην Τουρκία με το αποτυχημένο πραξικόπημα, τν διχασμό, τις διώξεις και τελικά την κατάσταση έκτακτης ανάγκης που ανακοίνωσε χθες ο Ερντογάν, έχει αποδυθεί το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών.

Μια προσπάθεια που καταβάλλεται από τουρκικής πλευράς, φροντίζοντας να προσγειώσει όσους αφελείς έσπευσαν να κρίνουν βεβιασμένα ότι μια Τουρκία που θα ομφαλοσκοπεί, θα είναι λιγότερο απειλητική απέναντι στην Ελλάδα, χωρίς να συνυπολογίζουν το ενδεχόμενο, η χώρα μας να αποτελέσει τον εύκολο στόχο σε ενδεχόμενη προσπάθεια του Ερντογάν να αναζητήσει μια συσπείρωση των Τούρκων…

Η αφορμή που αναζητούσαν βρέθηκε στην απάντηση Κοτζιά στην προκλητική – όχι απλώς διπλωματικά άκομψη – τοποθέτηση του Τούρκου πρεσβευτή στην Αθήνα για την υπόθεση των οκτώ αξιωματικών (πραξικοπηματικών μετά βεβαιότητας για την Άγκυρα), καθώς επίσης και από τη δήλωση του υπουργού Εξωτερικών, Νίκου Κοτζιά, για την επέτειο της εισβολής στην Κύπρο, με την οποία φρόντισε να επαναλάβει την πάγια θέση της Αθήνας στον τελευταίο γύρο διαπραγματεύσεων, για την προϋπόθεση αποχώρησης του τουρκικού κατοχικού στρατού, εάν επιθυμεί η Άγκυρα την εξεύρεση λύσης.

Το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών που έχει την «ηθική αυτουργία» για την παρέμβαση του Κερίμ Ουράς, εξέφρασε τη λύπη του για τις δηλώσεις Κοτζιά, υποστηρίζοντας ότι «ξεπερνά τα όρια της λογικής και αποτελεί κακοπροαίρετο εγχείρημα» το να επιχειρείται από ελληνικής πλευράς η σύνδεση της απόπειρας πραξικοπήματος στην Τουρκία (ο Κοτζιάς «κακοχαρακτήρισε» τον τουρκικό στρατό ως αποσταθεροποιητική δύναμη λόγω πραξικοπήματος…) με το Κυπριακό.

Με μια σαφώς οργισμένη ανακοίνωση, οι «ευαίσθητη» και ευερέθιστοι Τούρκοι επιτέθηκε στο ελληνικό ΥΠΕΞ και τη χώρα συνολικά, λέγοντας: «Μετά τη φρικτή απόπειρα πραξικοπήματος, προσδοκούμε από τη γείτονα μας Ελλάδα να αποφεύγει αυτού του είδους τις ατυχείς ανακοινώσεις με σκοπό να επωφελείται από την κατάσταση που προέκυψε και να ενεργεί στο πλαίσιο των φιλικών σχέσεων καλής γειτονίας, με πνεύμα δημοκρατικής αλληλεγγύης, όπως αναμένεται να επιδειχθεί μετά την προδοτική απόπειρα πραξικοπήματος».

Κάνοντας ρελάνς στο ελληνικό ΥΠΕΞ, οι Τούρκοι επέλεξαν να δουν μια άλλη «σύμπτωση», προσπαθώντας να δικαιολογήσουν την εισβολή και κατοχή, το ότι το πραξικόπημα συνέπεσε με αυτό του Νίκο Σαμψών το 1974, υποστηριζόμενο από τη χούντα των Αθηνών στην Κύπρο, υποστηρίζοντας ότι οι Συμφωνίες Εγγύησης του 1960, «προστάτευσε» τη συνταγματική τάξη στην Κύπρο…

Σε ένα αδικαιολόγητο, υπό φυσιολογικές συνθήκες, παραλήρημα, το τουρκικό ΥΠΕΞ επιτίθεται στην ανακοίνωση του ελληνικού, υποστηρίζοντας ότι συντάχθηκε «υπό την αγωνία της απόκρυψης της ευθύνης και του ιστορικού ρόλου της Ελλάδας στην απόπειρα πραξικοπήματος που πραγματοποίησε η ελληνική χούντα στο νησί της Κύπρου, στη συστηματική καταπίεση των Τουρκοκυπρίων την περίοδο 1963-1974, στην εξόντωση χιλιάδων ανθρώπων και των δύο λαών στο νησί, καθώς επίσης και για πολλά ακόμη ανθρωπιστικής φύσης ζητήματα που προέκυψαν».

Η τόσο επιθετική συμπεριφορά των Τούρκων, αποκαλύπτει ένα λίαν επικίνδυνο σύνδρομο καταδίωξης, το οποίο ίσως θα πρέπει να ερμηνευθεί υπό το κράτος της αναστάτωσης που έχει φέρει το πραξικόπημα, αν και η Άγκυρα ουδέποτε ήταν γνωστή για τη διπλωματική «λεπτότητα» με την οποία χειριζόταν τα ελληνοτουρκικά και το Κυπριακό.

Ο τόνος της όμως αυτή τη φορά, δίνει την αίσθηση ότι οι Τούρκοι αισθάνονται με την πλάτη στον τοίχο, στο εσωτερικό και το εξωτερικό, κάτι που εξ ορισμού τους καθιστά επικίνδυνους και απρόβλεπτους. Βέβαια, ο μεγάλος κίνδυνος για την ελληνική πλευρά, είναι να αναγνώσει την κατάσταση κατά τρόπον που να αντιλαμβάνεται ότι κατευνάζοντας για μια ακόμη φορά, θα πετύχει την «εξημέρωση του θηρίου».

Η εμπειρία έχει δείξει ότι συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο, ότι εκτρέφεται η επιθετικότητά του. Η παρούσα συγκυρία είναι επικίνδυνη για τους Τούρκους και διότι για πρώτη φορά Αμερικανός ΥΠΕΞ χρησιμοποίησε την έκφραση «εισβολή» μιλώντας για το Κυπριακό. Ας μην το ξεχνάμε.